[صفحه اصلی ]      
نشريه پژوهنده awt-yekta Pajoohandeh Journal
:: جلد 6, شماره 6 - ( دى 1380 ) ::
برگشت به فهرست نشریات جلد 6 شماره 6 صفحات 9-15
XML بررسی تاثير درمانی امواج راديو فرکانسی در مبتلايان به تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی Print

نویسندگان: صافی مرتضی*، علی پورپارسا سعيد*، نمازی محمدحسن، وکيلی حسين، سعادت حبيب اله ، ولائی ناصر
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشکی
چکيده مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به شيوع بالای انواع تاکيکاردی های حمله ای فوق بطنی و موفقيت های حاصل از درمان با استفاده از امواج راديوفرکانسی، اين تحقيق با هدف تعيين تاثير درمانی امواج راديوفرکانسی بر مبتلايان بهPSVT بر روی مراجعين به بيمارستان شهيد مدرس در سالهای 79-1378 انجام شد. مواد و روش ها: تحقيق به روش کارآزمايی بالينی از نوع مقايسه قبل و بعد، انجام گرفت. تشخيص تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی بر اساس شکايت تپش قلب ناگهانی به همراه علائم الکتروکارديوگرافيک گذاشته شد. پس از بررسی الکتروفيزيولوژيک اوليه جهت تعيين نوع PSVT اقدام به ابليشن شد. تکنيک غالب درAVNRT ابليشن مسير آهسته بود. درAVRT نيز برای راههای فرعی واقع در سمت چپ قلب عمدتا از طريق سپتوستومی اقدام به ابليشن شد. تاثير درمانی در AVNRT با معيار عدم قابليت اينداکشن آريتمی، از بين رفتن فيزيولوژی دوگانه گره دهليزی بطنی و طولانی شدن دوره تحريک ناپذيری گرهAV و در AVRT با معيار عدم قابليت اينداکشن آريتمی، عدم هدايت رتروگراد به دهليز حين پيس بطنی توام با تزريق آدنوزين جهت بلوک انتخابی گره AV و از بين رفتن موج دلتا مورد سنجش قرار گرفت. عوارض استفاده از امواج راديوفرکانسی با شاخص های بلوک گره AV، سکته مغزی، پنوموتوراکس و ترومبوز وريدهای عمقی بررسی شدند. مدت پيگيری بيماران حداقل 3 ماه پس از ابليشن بود. عود بيماری بر اساس مراجعه بيمار با شکايت تپش قلب ناگهانی و يافته های الکتروکارديوگرافی استانداردPSVT تشخيص داده شد. يافته ها: از 84 بيمار مورد بررسی، 12 نفر به دلايل مختلف حذف شدند. سن بيماران 42±14.5 سال بود. 30 نفر مرد (41.7%) و 42 نفر (58.3%) زن بودند. AVNRT %51.4 و AVRT %48.6 بودند. ميزان موفقيت کلی 76.4% و به طور خاص، در %89.2 AVNRT و در %62.9 AVRT بود (p<0.05). در بين انواع AVRT نيز بيشترين ميزان موفقيت در نوع Left posterolateral بود (p<0.05). عارضه در 6.9% موارد در اثر ابليشن مشاهده شد. عود آرتيمی پس از ابليشن موفق در 55% بيماران ديده شد. ميزان موفقيت ابليشن طی تحقيق سير صعودی داشته و از 77.8% در AVNRT و 44.4% در AVRT در شش ماهه اول به ترتيب 100% و 69% در شش ماهه آخر رسيد (p<0.05). همچنين بيمارانی که شدت حملات تاکيکاردی در آنها بيشتر بود شانی موفقيت بيشتری با ابليشن (82.6%) در مقايسه با بيمارانی که شدت حملات آنها کم بود (60%) داشته اند (p=N.S).نتيجه گيری و توصيه ها: درمان تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی توسط امواج راديوفرکانسی روش موثر و نسبتا بی خطری است. با توجه به درصد موفقيت بالا، عود بسيار کم و همچنين بی نياز نمودن بيمار از مصرف داروهای مختلف آنتی آريتميک و مراجعات مکرر به اورژانس می توان آن را به عنوان روش درمان انتخابی در اين نوع آريتمی به ويژه در افراد علامتدار پيشنهاد نمود. در اين مطالعه ميزان موفقيت ابليشن با محل راه فرعی و تکرار حملات آريتمی ارتباط مستقيم داشت.
واژه‌های کلیدیتاکيکاردی حمله ای فوق بطنی، راه فرعی، الکتروفيزيولوژی، امواج راديو فرکانسی، ابليشن،
* نشانی نویسنده مسئول: بخش قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
صافی مرتضی ، علی پورپارسا سعيد ، نمازی محمدحسن ، وکيلی حسين ، سعادت حبيب اله ، ولائی ناصر . بررسی تاثير درمانی امواج راديو فرکانسی در مبتلايان به تاکيکاردی حمله ای فوق بطنی. نشريه پژوهنده. 1380; 6 (6) :9-15
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >
 
برگشت به فهرست نشریات جلد 6, شماره 6 - ( دى 1380 )
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.054 seconds with 657 queries by AWT YEKTAWEB 2.5.2.7