[صفحه اصلی ]   [Archive]  
:: جلد 6، شماره 3 - ( تير 1380 ) ::
جلد 6 شماره 3 صفحات 9-15 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تاثیر روش آرتروسکوپی در ترمیم پارگی منیسک
محمدرضا فراهانچی، حمیدرضا پیروزنیا*
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده:   (7696 مشاهده)
سابقه و هدف: با توجه به شیوع روزافزون حوادث ورزشی که منجر به پارگی منیسک می شود و عوارض ناشی از درمانهای منیسککتومی و جراحی باز و از طرفی گزارشات موفقیت آمیز روش آرتروسکوپیک ترمیم منیسک، این تحقیق روی بیماران مبتلا به پارگی منیسک مراجعه کننده به بیمارستان های اختر و مهر از سال 1376 تا 1378 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی (از نوع مقایسه قبل و بعد) انجام گرفت. انتخاب بیماران برای مطالعه براساس علائم بالینی (درد و تورم، خالی کردن و قفل شدن زانو) و معاینات فیزیکی (تستهای مک موری، لاچمن، پیوت شیفت و دراور قدامی، اختلاف قطر عضله چهار سرران دو طرف و تندرنس خط مفصلی) بود و در صورتی که در هنگام آرتروسکوپی، پارگی منیسک بیمار نوع رادیال و کمپلکس بود، بیمار از مطالعه خارج می شد. یافته ها: این تحقیق روی 24 بیمار با میانگین سنی 23.8 سال شامل 83% مرد با میانگین مدت علائم 4.3 ماه (2-7 ماه) انجام شده است. 67% بیماران سابقه فعالیت ورزشی داشته اند. میزان پارگی بعد از اندازه گیری آرتروسکوپی 6.47±28.9 میلی متر بوده است. محل پارگی در 10 مورد (41.7درصد) درRed-white و 8 مورد (33.3 درصد) در ناحیه red-red و 6 مورد (25درصد) در ناحیه white-white بوده است. از نظر نوع پارگی 16 مورد (66.7 درصد) از نوع طولی و 8 مورد (33.3 درصد) از نوع bucket-handle بوده است. در ترمیم پارگی منیسک 67 درصد بیماران، از لخته فیبرینی استفاده شد و در 21 درصد بازسازی هم زمان ACL با ترمیم منیسک انجام شده است. نتیجه گیری و توصیه ها: میانگین پی گیری این بیماران 13.2ماه (12-18 ماه) بوده و روش ترمیم به صورت Out side-In بوده است. در مقایسه، قبل از درمان 8 مورد (33.3 درصد) درد نداشتند اما بعد از درمان 19 مورد (79.2 درصد) درد نداشتند و با آزمون Mc NEMARS این اختلاف معنی دار بود P<0.01. بعد از عمل همچنان 1مورد (4.2 درصد) تورم و 6 مورد (25 درصد) احساس خالی کردن داشتند، هیچ بیماری بعد از عمل تندرنس خط مفصلی و قفل کردن زانو نداشته و به طور معنی داری اختلاف قطر عضله چهار سرران کاهش یافته بود. بعد از عمل، تست های مک موری و پیوت شیفت منفی بوده و فقط یک مورد تست لاچمن مثبت بود که از گروه ترمیم همزمانACL و منیسک بود. محدوده حرکتی قبل و بعد از درمان طبیعی بود. با توجه به نیاز روزافزون درمان پارگیهای منیسک و نتایج مثبت آرتروسکوپی انجام این روش راتوصیه و همچنین یک تحقیق تجربی کامل رانیز پیشنهاد می نماییم.
واژه‌های کلیدی: منیسک، آرتروسکوپی، ترمیم پارگی
     
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: پزشکی
دریافت: ۱۳۸۵/۶/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۷/۱/۲۲
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


فراهانچی محمدرضا، پیروزنیا حمیدرضا. بررسی تاثیر روش آرتروسکوپی در ترمیم پارگی منیسک. پژوهنده. 1380; 6 (3) :9-15

URL: http://pajoohande.sbmu.ac.ir/article-1-387-fa.html



جلد 6، شماره 3 - ( تير 1380 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3961