fa بررسی قدرت تست D-Dimer در تشخیص ترومبوس دهلیزی درمبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به نگرانی از بروز ترومبوس دهلیزی در بیماران فیبریلاسیون دهلیزی و اهمیت تشخیص سریع آن و گزارش مواردی از موفقیت تست D-Dimer در تشخیص ترومبوس و عدم وجود مطالعه ای در کشور به منظور تعیین قدرت تست D-Dimer نسبت به استاندارد طلایی اکوی ترانس ازوفاژیال این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان مدرس انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق با طراحی کار آزمایی بالینی از نوع تشخیصی بر روی بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی بود که تشخیص AF به روش استاندارد آن بوده و تشخیص قطعی تر ترومبوس دهلیزی، با اکوی ترانس ازوفاژیال انجام گرفته بود. برای تشخیص ترومبوس با تست D-Dimer بر روی 5 میلی لیتر خون بیمار در آزمایشگاه نگین به روش لاتکس آگلوتینیشن انجام گرفت و در صورتی که میزان آن کمتر از ng/ml 500 بود به عنوان مقادیر طبیعی و بیشتر از آن به عنوان غیر طبیعی یا وجود ترومبوس در نظر گرفته شد که شاخص های تشخیص به ویژه ارزش پیش بینی مثبت و منفی آن تعیین و مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: این مطالعه بر روی 73 بیمار مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی که 67% آنان زن و 33% مرد بوده و دارای میانگین سنی 12± 7/44 سال بودند و4/53% آنان دارای سابقه مصرف وارفارین بودند، انجام گرفت. در تست استاندارد 33% مبتلا به ترومبوس و 67% بدون ترومبوس بودند. ارزش پیش بینی مثبت این تست 6/48% و ارزش پیش بینی منفی آن 6/81% به دست آمد. نتیجه گیری: به نظر می رسد که با توجه به شرایط فعلیِ بیماران مبتلا بهAF و مصرف بالای وارفارین در آنها و کاستی های احتمالی در آزمایش D-Dimer، حداقل در این مقطع زمانی، این تست قادر به تشخیص ترومبوس نمی باشد. Background: Considering the and importance of formation of atrial Thrombus (AT) in patients who had developed atrial fibrilation (AF) and its early diagnosis, and with some regards to several reports on benefits of applying the D-Dimer test in such conditions, this study was carried out to detemine the accuracy and value of this test compared to the gold standard method of Trans-Esophageal Echocardiography (TEE) in patients referring to Modarres hospital. Materials and Methods: This clinical trial was performed on 73 patients whom were diagnosed as having AF. A more accurate method of TEE was applied to confirm if they had atrial thrombi. For determination of value of D-Dimer test in diagnosis of AT, 5 cc of blood was taken from any subjects. The results were regarded normal if the D-Dimer level was less than 500 ng/ml. Then positive and negative predictive values (PPV & NPV) were calculated as diagnostic measurments. Results: Of the 73 subjects of this study (67% women versus 33% men) with mean age of 44.7±12 years old, there was 53.4% who had the history of Warfarin usage. According to the results of D-Dimer test, 33% had reached to positive levels, whereas 67% revealed to have no thrombus. The PPV of this test was calculated 48.6% and the NPV was 81.6%. Conclusion: Regarding the present condition of our patients and the excessive use of Warfarin among them and also probable failures of D-Dimer test, this test does not have the acceptible capability (particularly duringin these situations) in diagnosing AT. ترومبوس , فیبریلاسیون دهلیزی , اکوی ترانس ازوفاژیال , وارفارین Thrombus , Atrial fibrilation (AF) , Trans-Esophageal echocardiography (TEE) , Warfarin 123 127 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-55&slc_lang=fa&sid=1 Namazi MH دکتر محمد حسن نمازی 1900319475328460012146 1900319475328460012146 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Taherkhani M دکتر مریم طاهر خانی 1900319475328460012147 1900319475328460012147 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Motamedi MR دکتر محمد رضا معتمدی 1900319475328460012148 1900319475328460012148 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Safi M دکتر مرتضی صافی 1900319475328460012149 1900319475328460012149 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Valaei N مهندس ناصر ولایی 1900319475328460012150 1900319475328460012150 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران