fa مقایسه متیل فنیدیت و رباکستین در درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کم توجهی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه وهدف: اختلال بیش فعالی/کم توجهی (ADHD) یک بیماری شایع در کودکان و نوجوانان سنین مدرسه می باشد که درمان انتخابی آن محرک ها هستند. با این وجود، عده ای از بیماران به درمان با محرکها پاسخ نداده یا دچار عوارض جانبی غیرقابل تحمل می شوند. با توجه به این مشکلات یافتن درمان های مؤثر جایگزین مورد نیاز می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر و میزان تحمل رباکستین و متیل فنیدیت، در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کم توجهی می باشد. مواد و روش ها: 33 کودک و نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کم توجهی غیر بستری با حدود سنی 16-7 سال (41/2±93/8) تحت درمان با رباکستین با دوز mg/d 6-4 و متیل فنیدیت mg/d 50-25 قرار گرفتند. مقیاس درجه بندی ADHD فرم والد و معلم برای ارزیابی نتایج مورد استفاده قرار گرفت. بیماران قبل از شروع درمان و در هفته های2، 4 و6 درمان توسط روانپزشک اطفال مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: در هر دو گروه مورد مطالعه کاهش معناداری در علایم اختلال بیش فعالی/کم توجهی پس از 6 هفته رخ داد. تفاوت معناداری بین دو گروه از نظر کاهش علایم اختلال بیش فعالی/کم توجهی در مقیاس درجه بندی ADHD فرم والد و معلم و از نظر افرادی که درمان را قطع کردند، وجود نداشت. شایع ترین عوارض جانبی در گروه رباکستین شامل خواب آلودگی/ تسکین و کاهش اشتها بود که از نظر شدت خفیف تا شدید بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه اگرچه باید مقدماتی در نظر گرفته شود، اما یافته های ما نشانگر آن است که رباکستین در درمان کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال بیش فعالی/کم توجهی مفید است. مطالعات بعدی با حجم نمونه بالاتر برای مشخص نمودن فواید برای اختلالات همراه ADHD چون افسردگی و اضطراب و همچنین عوارض جانبی لازم است Background: Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is a prevalent disorder among children and stimulant remedies are the drugs of choice for its treatment. A substantial minority of stimulant-treated patient do not respond adequately or cannot tolerate the associate adverse effects and these difficulties highlight the need for alternative effective medications. This study was conducted to evaluate the efficacy and tolerability of reboxetine compared to that of methylphenidate in treatment of children and adolescents with ADHD. Materials and Methods: Thirty three children (7-16 years of age) diagnosed with ADHD, participated in a 6-week double-blind clinical trial with reboxetine (4-6mg/d) and methylphenidate (25-50mg/d). The principal measure of the outcome was the Teacher and Parent ADHD Rating Scale. Patients were assessed by a child psychiatrist at baseline of treatment and 2 , 4 and 6 weeks of medication, respectively. Results: No significant differences were observed between two protocols of the parent and teacher ADHD rating scale scores and in terms of the dropouts and both groups showed a significant improvement in ADHD symptoms over the 6 weeks of treatment. The most common adverse effects seen with reboxetine were sedation/drowsiness and mild to sever decrease in appetite. Conclusion: Our finding must be considered preliminary, however, they do suggest that reboxetine may be beneficial in the treatment of ADHD. Further research is needed to clarify the potential benefit for comorbid depression and anxiety with ADHD and profile of side effects. متیل فنیدیت , رباکستین , اختلال بیش فعالی/کم توجهی Methylphenidate , Reboxetine , Attention Deficit Hyperactivity Disorder 79 86 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-49&slc_lang=fa&sid=1 Arabgol F دکتر فریبا عربگل E-mail: farabgol @ sbmu.ac.ir 1900319475328460012117 1900319475328460012117 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Jobrani P دکتر پریا جبرانی 1900319475328460012118 1900319475328460012118 No دانشگاه علوم پزشکی مشهد Davari Ashtiani R دکتر رزیتا داوری آشتیانی 1900319475328460012119 1900319475328460012119 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Panaghi L دکتر لیلی پناغی 1900319475328460012120 1900319475328460012120 No دانشگاه علوم پزشکی ایران Shams J دکتر جمال شمس 1900319475328460012121 1900319475328460012121 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران