<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Pajoohande</title>
<title_fa>پژوهنده</title_fa>
<short_title>pajoohande</short_title>
<subject></subject>
<web_url>http://pajoohande.sbmu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>19</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal19</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-1022</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-7780</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.pajoohande</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1380</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2001</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>6</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی تاثیر روش آرتروسکوپی در ترمیم پارگی منیسک</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa>پزشکی</subject_fa>
	<subject>Medicine</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>سابقه و هدف: با توجه به شیوع روزافزون حوادث ورزشی که منجر به پارگی منیسک می شود و عوارض ناشی از درمانهای منیسککتومی و جراحی باز و از طرفی گزارشات موفقیت آمیز روش آرتروسکوپیک ترمیم منیسک، این تحقیق روی بیماران مبتلا به پارگی منیسک مراجعه کننده به بیمارستان های اختر و مهر از سال 1376 تا 1378 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی (از نوع مقایسه قبل و بعد) انجام گرفت. انتخاب بیماران برای مطالعه براساس علائم بالینی (درد و تورم، خالی کردن و قفل شدن زانو) و معاینات فیزیکی (تستهای مک موری، لاچمن، پیوت شیفت و دراور قدامی، اختلاف قطر عضله چهار سرران دو طرف و تندرنس خط مفصلی) بود و در صورتی که در هنگام آرتروسکوپی، پارگی منیسک بیمار نوع رادیال و کمپلکس بود، بیمار از مطالعه خارج می شد. یافته ها: این تحقیق روی 24 بیمار با میانگین سنی 23.8 سال شامل 83% مرد با میانگین مدت علائم 4.3 ماه (2-7 ماه) انجام شده است. 67% بیماران سابقه فعالیت ورزشی داشته اند. میزان پارگی بعد از اندازه گیری آرتروسکوپی 6.47&amp;plusmn;28.9 میلی متر بوده است. محل پارگی در 10 مورد (41.7درصد) درRed-white و 8 مورد (33.3 درصد) در ناحیه red-red و 6 مورد (25درصد) در ناحیه white-white بوده است. از نظر نوع پارگی 16 مورد (66.7 درصد) از نوع طولی و 8 مورد (33.3 درصد) از نوع bucket-handle بوده است. در ترمیم پارگی منیسک 67 درصد بیماران، از لخته فیبرینی استفاده شد و در 21 درصد بازسازی هم زمان ACL با ترمیم منیسک انجام شده است. نتیجه گیری و توصیه ها: میانگین پی گیری این بیماران 13.2ماه (12-18 ماه) بوده و روش ترمیم به صورت Out side-In بوده است. در مقایسه، قبل از درمان 8 مورد (33.3 درصد) درد نداشتند اما بعد از درمان 19 مورد (79.2 درصد) درد نداشتند و با آزمون Mc NEMARS این اختلاف معنی دار بود P&lt;0.01. بعد از عمل همچنان 1مورد (4.2 درصد) تورم و 6 مورد (25 درصد) احساس خالی کردن داشتند، هیچ بیماری بعد از عمل تندرنس خط مفصلی و قفل کردن زانو نداشته و به طور معنی داری اختلاف قطر عضله چهار سرران کاهش یافته بود. بعد از عمل، تست های مک موری و پیوت شیفت منفی بوده و فقط یک مورد تست لاچمن مثبت بود که از گروه ترمیم همزمانACL و منیسک بود. محدوده حرکتی قبل و بعد از درمان طبیعی بود. با توجه به نیاز روزافزون درمان پارگیهای منیسک و نتایج مثبت آرتروسکوپی انجام این روش راتوصیه و همچنین یک تحقیق تجربی کامل رانیز پیشنهاد می نماییم.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>منیسک, آرتروسکوپی, ترمیم پارگی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-387&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فراهانچی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1900319475328460013176</code>
	<orcid>1900319475328460013176</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پیروزنیا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1900319475328460013177</code>
	<orcid>1900319475328460013177</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
