fa مقایسه احساس غربت دانشجویان خوابگاهی در بدو ورود، 6 ماه بعد و 12 ماه بعد در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: زندگی دانشجویی شرایط جدیدی است که برای دانشجویان تازه وارد تنیدگی‌های خاص خود از جمله پدیده احساس غربت را به همراه دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان احساس غربت در دانشجویان ساکن خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال تحصیلی 88-1387 انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی کلیه دانشجویان ورودی سال 1387 در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه معتبر احساس غربت با 36 ماده و 5 سازه بود که توسط دانشجویان جدیدالورود خوابگاهی در بدو ورود، 6 ماه بعد و 12 ماه بعد تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 16 و آزمونهای آنالیز واریانس با تکرار مشاهدات، تی مستقل، آنوا و اسپیرمن تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: در کل 121 نفر وارد مطالعه شدند که 6/63% دختر و 4/36% پسر بودند. میانگین نمره احساس غربت دختران، 70/11&plusmn;35/44 و در پسران 62/13&plusmn;36/37 بود و این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (05/0>p). آزمون آنالیز واریانس با تکرار مشاهدات نشان داد که میانگین نمره سازه‌های احساس غربت در 3 زمان اختلاف معنی‌داری با هم نداشت (05/0p>). نتیجه‌گیری: به دلیل بالا بودن احساس غربت در دانشجویان دختر و اهمیت سلامت روانی این قشر از جامعه که مادران آینده می‌باشند، اجرای برنامه‌های تفریحی، آموزشی همراه با بسط شیوه‌های دسترسی به حمایتهای اجتماعی و آموزش شیوه‌های مقابله، می‌تواند به کاهش احساس غربت در این دانشجویان کمک نماید. Background and Aim: Student life in dormitories comprises of new conditions which may bring about complications such as homesickness, particularly for freshmen. The purpose of the present study was to determine the level of homesickness in freshmen residing in Shahrekord University of Medical Sciences (SKUMS) dormitories in 2008-2009. Materials and Methods: In this descriptive study, all students admitted to SKUMS at 2008 were included. For data gathering, an authenticated 36-item, five-construct questionnaire for homesickness assessment was used. The questionnaire was filled by participants at three different times: upon entering university, six months, and 12 months after admission. Data were analyzed by repeated measures (RM) ANOVA, t-independent, cross&ndash;kalvalis, and Spearman, using SPSS 16 software. Results: A total of 121 students were included in the study, of whom 63.6% were female. The average homesickness score for females was 44.35&plusmn;11.70, which was significantly higher than 37.36&plusmn;13.62 in males (p< 0.05). According to RM ANOVA, no significant difference in mean scores for homesickness constructs was seen when scores of first time, 6th month and 12th month were compared with each other (p > 0.05). &zwj;Conclusion: Due to the higher homesickness scores of female students and the crucial importance of mental health among them as mothers-to-be, it is important to introduce recreational and educational programs along with expanding access to social support as well as training them about coping skills so as to decrease their feelings of homesickness. تنهایی, دانشجویان, ایران Loneliness, Students, Iran 241 245 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-757&slc_lang=fa&sid=1 Mahmood Mobasheri دکتر محمود مباشری mobasheri@skums.ac.ir 1900319475328460010828 1900319475328460010828 Yes Assistant professor of Epidemiology, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrkord, Iran استادیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد Kamal Solati ، دکتر سید کمال صولتی 1900319475328460010829 1900319475328460010829 No دانشگاه شهر کرد Sifolah Bakhshi سیف الله بخشی 1900319475328460010830 1900319475328460010830 No دانشگاه شهر کرد