fa بررسی تأثیر استرس صوتی در دوران بارداری بر بروز رفتار اضطرابی فرزندان موش صحرایی پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شیوع و روند رو به افزایش اختلالات رفتاری، به نظر می‌رسد استرس در دوران بارداری با بروز اختلالات رفتاری در فرزندان مرتبط می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین تأثیر استرس صوتی در دوران بارداری بر میزان اضطراب فرزندان نر موشها می‌باشد. مواد و روشها: سه گروه از مادران باردار از روز 15 تا 21 حاملگی، روزانه به‌ مدت 1، 2 و یا 4 ساعت در معرض استرس صوتی قرار گرفته و یک گروه دیگر دوره بارداری طبیعی را گذراندند. میزان اضطراب فرزندان نر 45 روزه آنها (10 سر در هرگروه)، به وسیله ماز صلیبی شکل مرتفع برآورد گردید. درصد تعداد ورود و مدت زمان سپری شده در بازوی ماز محاسبه شد. همچنین، سطح کورتیکوسترون در موشهای باردار و در فرزندان اندازه‌گیری گردید و مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته‌ها: اعمال روزانه استرس صوتی به مدت 2 و یا 4 ساعت در هفته آخر بارداری، سبب افزایش میزان اضطراب در فرزندان گردید (05/0 p<). همچنین میزان کورتیکوسترون سرم در آنها نسبت به حیوانات کنترل بالاتر بود. در مواجهه روزانه با استرس صوتی به مدت یک ساعت، میزان اضطراب و سطح کورتیکوسترون فرزندان مشابه با گروه کنترل بود. نتیجه‌گیری: مواجهه با استرس صوتی در موشهای باردار، سبب افزایش بروز اضطراب و سطح کورتیکوسترون در فرزندان می‌شود، و میزان بروز این تغییرات به مدت زمان مواجهه با استرس صوتی بستگی دارد. Background and Aim: Presence of stressors during the last weeks of gestation has been associated with behavioral disorders in the offspring. The aim of the present study is to determine if prenatal exposure with noise affects anxiety in adult offspring. Materials and Methods: Three groups of pregnant rats were exposed to daily noise stress with durations of 1, 2 and 4 hour(s)/day from day 15 to 21 of gestation. A forth group was left undisturbed during pregnancy. Using elevated plus maze (EPM), their offspring&#39;s anxiety behavior were studied when 45 day old (n=10 in each group). Percentage of entries and time spent in open arms over the total exploration in both open and closed arms were calculated. Also, total serum corticosterone of dams and offspring were measured. Results: We found that applying noise stress (2 and/or 4 hours) in late gestation increased anxiety behavior in the offspring (P<0.05) also, their total corticosterone concentration were higher than the control group. The anxiety behavior and corticosterone level of offspring with one hour noise stress was similar to that of controls. &zwj;Conclusion: Applying noise stress on pregnant rats increased anxiety behavior and total corticosterone level of their offspring, but the incidence of these alterations depended on duration of the sound stress. استرس فیزیولوژیک, مواجهه با صوت, حاملگی, استرس پیش از تولد, اضطراب, ماز صلیبی شکل مرتفع, موش صحرایی Stress, Physiological, Noise Exposure, Pregnancy, Prenatal Exposure Delayed Effects, Anxiety, Elevated Plus Maze, Rat 117 124 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-683&slc_lang=fa&sid=1 Marzieh Barzegar مرضیه برزگر 1900319475328460011036 1900319475328460011036 No دانشگاه علوم پزشکی کاشان Sayyed Alireza Talaei Zavareh ، سید علیرضا طلائی زواره talaeizavareh@yahoo.com 1900319475328460011037 1900319475328460011037 Yes Educator, Physiology Research Center, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran مربی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان Saeideh Davari ، سعیده داوری 1900319475328460011038 1900319475328460011038 No دانشگاه علوم پزشکی کاشان Mahmoud Salami ، دکتر محمود سلامی 1900319475328460011039 1900319475328460011039 No دانشگاه علوم پزشکی کاشان