fa بررسی تومورهای غدد بزاقی در مراجعین به بیمارستان لقمان حکیم در یک دوره ده ساله پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به اهمیت مطالعات اپیدمیولوژیک و همچنین عدم وجود مطالعات کافی در مورد تومورهای غدد بزاقی در کشور، به منظور تعیین خصوصیات این تومورها، یک مطالعه اپیدمیولوژیک در یک دوره ده ساله بر روی 55 بیمار ایرانی انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی، اطلاعات بالینی بیماران مبتلا به تومورهای بزاقی مراجعه‌کننده به بیمارستان لقمان حکیم تهران از فروردین 1375 تا اسفند 1384 مورد بازبینی قرار گرفت. نقش عوامل مرتبط با آزمون T و کای دو مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته‌ها: تعداد 55 بیمار واجد شرایط وجود داشتند که %55 آنها مرد و %45 زن بودند. تومورهای بزاقی با شیوع بیشتر در دهه چهارم عمر مشاهده شده و میزان بروز موارد بدخیم با افزایش سن افزایش یافت. شایعترین تومور در کل و همچنین شایعترین تومور خوش‌خیم، پلئومورفیک آدنوما بود و از میان تومورهای بدخیم، موکواپیدرموئید کارسینوما بیشترین شیوع را داشت. شایعترین محل درگیری غده پاروتید بود. درگیری غدد بزاقی مینور در این گروه از بیماران مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: نتایج به دست آمده در این مطالعه که بر روی بیماران ایرانی مبتلا به تومورهای غدد بزاقی صورت گرفت، با آمار گزارش شده در مورد سایر جوامع مشابهت فراوانی دارد. در عین حال، در این مطالعه شیوع کمتر تومور وارتین و همچنین نئوپلاسم‌های غدد بزاقی مینور نسبت به سایر مطالعات قابل توجه است. Background and Aim: Considering the importance of epidemiologic studies, and with respect to the absence of adequate studies in salivary gland tumors in Iran, the present study was carried out on 55 Iranian patients in a 10-year period to evaluate the epidemiologic characteristics of these tumors. Materials and Methods: The clinical data of patients referred to Loghman Hakim Hospital between April 1997 and March 2007 was reevaluated. The statistical importance of different factors was assessed using t-test and chi square test. Results: A total of 55 patients were included of whom 55% were male and 45% were female. Salivary gland tumors were more frequent in forth decade of life. The incidence of malignant cases increased with increasing age. The most common tumor in general and also the most common benign tumor was pleomorphic adenoma. Among malignant tumors, mucoepidermoid carcinoma was the most common one. Parotid was the most common site of involvement. No case of minor salivary gland involvement encountered in this series. Conclusion: Our findings are more or less in accordance with other societies, however, the prevalence of Wartin’s tumor was lower than those of other similar studies. The most frequent presenting symptom was painless lump and the most frequent sign, was a palpable mass with average size of 3cm. تومور غدد بزاقی, اپیدمیولوژی, پلئومورفیک آدنوما, موکواپیدرموئید کارسینوما Salivary gland tumor, Epidemiology, Mucoepidermoid carcinoma, Pleomorphic adenoma 45 48 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-624&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Khajavi دکتر مهدی خواجوی 1900319475328460011369 1900319475328460011369 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Aliasghar Peyvandi دکتر علی اصغر پیوندی aliapeyvandi@yahoo.com 1900319475328460011370 1900319475328460011370 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Bijan Naghibzadeh دکتر بیژن نقیب زاده 1900319475328460011371 1900319475328460011371 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Navid Ahmadi Roozbahani دکتر نوید احمدی روزبهانی 1900319475328460011372 1900319475328460011372 No دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران