fa روند تغییرات منوکسید کربن و لزوم بازنگری طرح جامع کاهش آلودگی هوای شهر تهران پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: یکی از بحران‌هایی که در حال حاضر شهرهای بزرگ کشور به ویژه کلان شهر تهران را در برگرفته، بحران آلودگی هوا است. در این تحقیق به بررسی میزان آلاینده CO در شهر تهران در خلال اجرای طرح جامع کاهش آلودگی هوا پرداخته شده است تا بدین وسیله موفقیت طرح مذکور در کاهش میزان این آلاینده مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. مواد و روش ها: داده های آماری ایستگاه های سنجش آلودگی هوای شهر تهران با استفاده از نرم افزار Excel مورد آنالیـز قرار گرفت و ابتدا میزان منوکسید کربن روزانه بر اساس داده های 8 ساعته و سپس با استفاده از مقادیر روزانه، میزان ماهانه و سالانه آلاینده CO، در هر ایستگاه محاسبه شد. همچنین طرح جامع کاهش آلودگی هوای شهر تهران، میزان پیشرفت محورهای آن، نقاط ضعف و قدرت طرح به تفضیل مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: با بررسی روند تغییرات میزان آلاینده CO در شهر تهران، می توان چنین نتیجه‌گیری کرد که اجرای طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران، در کاهـش میزان این آلاینده آن چنـان که انتظار می‌رفت مؤثر نبـوده است ولی تا حدودی توانسته است از افـزایش این آلاینـده، با توجه به روند افزایشی میـزان وسـایل نقلیـه موتوری که منبـع اصلی تولیـد CO در سطح شهر می باشند، جلوگیری نماید. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه به نظر می رسد لازم است طرح جامع کاهش آلودگی هوای تهران که از سال 79 در حال اجراست مورد بازبینی و بازنگری قرار گیرد تا در سال های باقی مانده طرح (تا سال1389) بتوان شاهد موفقیت بیش تری در کاهش میزان آلاینده ی CO بود. Background: In order to evaluate the success rate of Comprehensive Plan for Reduction of Air Pollution (1999-2005) of Tehran city, this study was carried out to measure the levels of carbon monoxide pollutant in this city during the execution of the mentioned plan. Materials and Methods: Data from Air Pollutants Measuring Stations in Tehran were analyzed using Excel software in which the daily levels of carbon monoxide were formerly extracted from 8-hour data and using daily rates, therefore, the relative monthly and annual rates were calculated. Results: Studying the process of changes in carbon monoxide level in Tehran city, we may conclude that execution of this plan was not effective enough to reduce the level of CO pollutant to the extent expected. Nevertheless, due to the increasing trend in number of motor vehicles, (which are considered to be the main source for producing the CO in this city) it seems that it has, somehow, prevented the increase of this pollutant. Conclusion: Due to the increasing trend of CO production in Tehran city and consequent dissatisfaction from this trend, reviewing the “Comprehensive Plan for Reduction of Air Pollution” which has been executing since 2000, is of indisputable importance. This may provide us another apportunity to control the level of CO pollutant in the remained years of Plan (2006-2010). آلودگی هوا , طرح جامع , آلاینده CO, شهر تهران Air pollution , Comprehensive plan , Carbon monoxide pollutant , Tehran city 359 366 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-36&slc_lang=fa&sid=1 Motesaddi Zarandi S دکتر سعید متصدی زرندی smotesaddi@sbmu.ac.ir 1900319475328460012077 1900319475328460012077 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Razzaghi A مهندس آزاده رزاقی 1900319475328460012078 1900319475328460012078 No واحـدعلـوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی