fa تعیین نتایج جراحی و میزان رضایتمندی بیماران ارتوپدی حداقل دو سال بعد از Intramedullary Nailing ساق پا و باقی ماندن ایمپلنت پزشکی Medicine پژوهشی Original سابقه و هدف: دستورالعمل برای خارج‌سازی ایمپلنت‌های ارتوپدی واضح نیست و لزوم خارج‌سازی روتین تمام ایمپلنت‌های ارتوپدی بعد از بهبود شکستگی‌ها هنوز مورد اختلاف نظر است. مطالعات معدودی به بررسی نتایج طولانی مدت بیماران بعد از جراحی ارتوپدی و قرار دادن ایمپلنت‌ها پرداخته‌اند و این کمبود اطلاعات سبب شده که جراحان ارتوپد به طور سلیقه‌ای جهت خارج‌سازی ایمپلنت‌ها عمل کنند. این مطالعه با هدف تعیین کیفیت زندگی و عوارض درازمدت پس از جایگذاری ایمپلنت Intaramedullary Nailing (IMN) در بیمارانی که حداقل دو سال قبل به دنبال شکستگی استخوان ساق پا تحت عمل جراحی IMN قرار گرفته‌اند، انجام شد. مواد و روشها: در یک بررسی پیگیری، بیمارانی با شکستگی استخوان ساق که در سال 1387 و قبل از آن ایمپلنت ارتوپدی در بدنشان قرار گرفته بود مورد بررسی بالینی قرار گرفتند. بیماران از نظر عوارض ناشی از جراحی مانند درد و یا محدودیت حرکت مفاصل معاینه شدند و کیفیت زندگی بیماران نیز توسط پرسشنامه SF-36 بررسی شد. یافته‌ها: امتیاز کلی پرسشنامه SF-36 در بیماران، اختلاف آماری معنی‌داری با امتیاز محاسبه شده برای نرمال جامعه نداشت. 21 بیمار (2/31%) دچار محدودیت حرکتی در مفصل مچ پا بودند و 11 بیمار (9/14%) ضعف در اندام جراحی شده داشتند. از نظر بالینی در 9/68% بیماران دامنه حرکت در مفصل مچ پا کامل بود. 3/70% از بیماران هیچ تندرنسی در معاینه اندام نداشتند. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه تقریباً تمام بیماران از نظر بالینی نرمال بودند و کیفیت زندگی مشابهی با نرمال جامعه داشتند، خارج‌سازی روتین ایمپلنت در تمام بیماران توصیه نمی‌شود. Background and Aim: Guidelines on implant removal are not clear and the routine removal of orthopaedic fixation devices after fracture healing remains an issue of debate. Few studies have evaluated long-term outcomes of patients with orthopaedic implants left in-situ and this lake of data has made the orthopaedic surgeons decide on implant removal differently. In order to add new data in this field, we designed this study. Materials and Methods: In a follow up setting, patients with Tibial shaft fractures who had received orthopaedic implants in year 2008 and earlier were clinically examined for any surgical complications such as pain or limited range of motion. Quality of life of each patient was evaluated using short form 36. Results: The total SF-36 score of the patients was not statistically different from the normal population (P >0.05). 21 patients (31.2%) reported limited range of motion in ankle and 11 (14.9%) complained of weakness in the affected limb. Clinically, 68.9% of patients had full range of motion in ankle and 70.3% had no tenderness in the affected limb. ‍Conclusion: As most patients were clinically normal and had quality of life scores comparable to the normal population, removal of implants is not advisable in all patients. Fracture Fixation Fracture Fixation, Intramedullary Quality of life Implant removal ثابت کردن شکستگی، اینترامدولاری فراکچر فیکسیشن، کیفیت زندگی، خارجسازی ایمپلنت Fracture Fixation; Fracture Fixation, Intramedullary; Quality of life; Implant removal 98 103 http://pajoohande.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-737&slc_lang=fa&sid=1 Reza Tavakoli-Darestani دکتر رضا توکلی دارستانی 190031947532846005610 190031947532846005610 No Mahsa Khayat-Khoei دکتر مهسا خیاط خویی 190031947532846005611 190031947532846005611 No Alireza Manafi دکتر علیرضا منافی 190031947532846005612 190031947532846005612 No Saeed Afshar ، دکتر سعید افشار 190031947532846005613 190031947532846005613 No Gholamhossein Kazemian دکتر غلامحسین کاظمیان Gh_kazemian@yahoo.com 190031947532846005614 190031947532846005614 No Assisstant professor, Departement of Orthopaedic’s, Imam Hosein Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار، دپارتمان ارتوپدی، مرکز آموزشی درمانی امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی