سابقه و هدف: اين مطالعه با توجه به اهميت هوش هيجانی در تعديل استرس، سلامت روان و رفتارهای سازگارانه، به منظور تعيين همبستگی بيــن هوش هيجانی و سازگاری عاطفی و اجتماعی در دانشآموزان دختر پيشدانشگاهی شهر تهران در ســال تحصيلی 87-1386 انجام گرديد.
مواد و روشها: در اين مطالعه توصيفی- همبستگی، 300 دانشآموز دختر پيشدانشگاهی شهر تهران، به روش نمونهگيری تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه مشخصات فردی، پرسشنامه هوشبهر هيجانی بار- اُن (EQ-I) و پرسشنامه سازگاری دانشآموزان دبيرستانی (AISS) بود. دادهها با استفاده از آزمون آماری کای دو و ضريب همبستگی پيرسون تجزيه و تحليل شدند.
يافتهها: همبستگی بين هوش هيجانی و سازگاری عاطفی و اجتماعی مستقيم و معنادار بود. همچنين اکثريت دانشآموزان دارای سازگاری عاطفی در سطح خوب (56%) و سازگاری اجتماعی در سطح متوسط (7/39%) بودند.
نتيجهگيری: با توجه به همبستگی معنادار بين هوش هيجانی و متغيرهای فوقالذکر نياز به آموزش مؤلفههای هوش هيجانی برای ارتقای توانايی مقابله با مشکلات و سازگاری مؤثر در دانشآموزان احساس میشود.
دکتر محبوبه صفوی ، سيدهمريم موسویلطفی ، دکتر رضا لطفی . بررسی همبستگی بين هوش هيجانی و سازگاری عاطفی و اجتماعی در دانشآموزان دختر پيشدانشگاهی شهر تهران در سال تحصيلی 87-1386. نشريه پژوهنده. 1388; 14 (5) :255-261